Kind/Gezin·Mammie blogt

Shirley: “De brief met uitslag”

Een paar uurtjes na de bevalling mochten we alweer naar huis. Ons hele huis zat al vol, want allebei onze ouders en broers zijn meteen gekomen toen ze hoorde dat ik aan het bevallen was. De eerste dagen gingen erg goed. Chiara deed het heel goed, de borstvoeding ging goed, ik voelde me goed en Marco was zo trots als een pauw op zijn meisje zoals hij ons altijd noemde.

Op de vierde dag na mijn bevalling schrok ik wakker om 5 uur van een kreunend geluid. Ik draaide me om maar de andere kant van het bed was leeg. Door de hechtingen van de bevalling had ik wat moeite om uit bed te komen dus riep ik Marco. Ik hoorde hem zachtjes reageren en besefte toen dat het geluid wat ik hoorde van hem was, ik sprong uit bed, want op zo’n moment doet pijn je niets meer. En daar zag ik hem nat van het zweet en kreunend van de pijn op de grond liggen. Ik schrok heel erg en wist meteen dat het echt niet goed was en belde 112.  Binnen 10 minuten stond er een ambulance voor de deur die Marco, na een korte uitleg over zijn ziekte en de klachten die hij had, naar het Erasmus brachten. ik kon niet mee de ambulance in, want ik had Chiara en dat brak mijn hart in 1000 stukken om hem zo alleen te moeten laten gaan.

Ik heb mijn moeder gebeld en die is meteen gekomen. De kraamhulp zei dat Chiara het zo goed deed dat ik haar mee kon nemen naar het ziekenhuis, mits het van de artsen op de afdeling ook mocht. Er werd me verzekerd dat het allemaal geen kwaad kon dus daar ging ik dan met  een baby van 4 dagen oud naar het ziekenhuis. Toen we daar aan kwamen had Marco nog net zoveel pijn, ze hadden hem ondertussen wel onderzocht. Er bleek een tumor te zitten op de plek waar 1 van zijn bijnieren hadden gezeten en die drukte op een bloedvat wat die extreme pijn veroorzaakte. Er werd mij verteld dat ze zouden proberen de pijn onder controle te krijgen zodat hij thuis af kon wachten op de operatie die zou volgen om de tumor te verwijderen.

Bijna 3 weken later was Marco weer thuis. Hij had nog steeds erg veel pijn en kon dus ook vrij weinig. Buiten de zorg van een pasgeboren baby kwam de zorg voor Marco ook op mijn schouders terecht. Tijd om samen als ouders te kunnen wennen is ons niet echt gegeven, maar we probeerde zoveel mogelijk te genieten van elkaar en als gezin.

Na 4 weken kregen we bericht dat hij geopereerd kon worden. Een week voor de operatie moest hij zich al melden in het ziekenhuis en na de operatie zou hij ook nog 2 weken moeten blijven. De operatie is gelukkig goed gegaan en de tumor was verwijderd.

Ik kwam thuis van het ziekenhuis op een van de dagen dat ik bij Marco was geweest en opende zoals elke dag de brievenbus en daar lag een brief van het Erasmus. Het was een heel slecht moment voor nog meer slecht nieuws en ik kreeg meteen een brok in mijn keel. Ik ben voor mijn gevoel naar boven gerend en heb meteen Marco gebeld. We besloten meteen de brief open te maken en niet te wachten tot ik weer in het ziekenhuis zou zijn. Ik stond nog bij de voordeur en had de maxi cosi met Chiara daarin naast me neer gezet, gelukkig sliep ze. Ik opende de brief met Marco aan de telefoon en ik begon voor te lezen wat erin stond zonder dat het tot me door drong. Het eerste stukje was alleen maar informatie en onderin stond het; “Uit onderzoek is gebleken dat Chiara draagster is van het MEN gen”. Het leek alsof de grond onder mijn voeten weg zakte ik ben op de grond gaan zitten naast de maxi cosi om goed naar Chiara te kunnen kijken wat deed dit pijn. Zo een mooi, klein, lief en onschuldig meisje, ons meisje. Aan de andere kant van de lijn bleef het lang stil en toen hoorde ik ineens zacht gesnik…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.