Persoonlijk·Vroeggeboorte

Weer een klein stukje thuis – As ophalen.

Een klein stukje terug, een klein beetje van jou weer thuis. Nu kunnen wij een kaarsje branden even naar jou kijken, een aai.. over jou urn!

De dag begon met een lach en een traan. Een lach omdat Nynke zo trots op haar zelf was dat zij voor het eerst wakker is geworden van haar eigen wekker, mijn oude Spice Girls wekker, hoe cool is dat?! Wat word ze groot en wijs, alweer bijna 6 jaar.
Met een traan begon deze dag ook, ik wilde Nynke helemaal niet naar school brengen, ik wil het liefst de kinderen zo dicht mogelijk bij mij houden! Maar het moet, ze vind er goede en positieve afleiding, dat is belangrijk.

Heel de dag loop ik al met extreme hoofdpijn rond, zo erg dat ik met mijn linker oog bijna niet kan kijken en word misselijk van de pijn. Het is ook verdriet, ik voel het aan alles. Gelukkig heb ik een moment kunnen vinden even alleen onder de wol te kruipen en te huilen, gewoon even keihard liggen snikken. Alle spanning komt er deels uit, maar de hoofdpijn blijft aanwezig.

Het is inmiddels alweer 3 uur in de middag en wij kunnen het as ophalen, Nynke en Tobias liggen heerlijk te slapen in de auto, voor we het wisten waren we er en hadden de kinderen niet eens tijd om even wakker te worden, want dit ging vlug, heel vlug, eenmaal binnen werd er een handtekening gezet. Vraag mij niet waarop ik een handtekening heb gezet! Had zo het as van een ander mee kunnen nemen, want ik was zo verdoofd dat ik maar deed wat er gevraagd werd.

Papiertje mee, urn met as en steen in een tasje, USB stick met de audio van uitvaartdienst erop erbij en we konden weer naar huis. Het leek wel fabriekswerk, wat ging dit snel. Ik kon het helemaal geen plaatsje geven, geen gevoel kon ik plaatsen bij mijn “gevoel”. Daar zaten we dan  in de auto, allemaal stil met het tasje en inhoud op mijn schoot, de zon scheen fel in mijn gezicht, waardoor ik direct weer die extreme hoofdpijn kreeg.
Eenmaal thuis heb ik de urn een mooi plekje gegeven met geboorte/afscheidskaartje, een prachtig beeldje en een brandend kaarsje. Mijn ogen branden ook, opeens werd ik kwaad en verdrietig te gelijk: DIT IS NIET EERLIJK!! Schreeuwde alles in heel mijn lichaam. En die urn vind ik nog eens spuuglelijk ook, dus daar maar snel een nieuwe van halen. Ik zocht weer mijn bed op, onder de wol en snikken maar.

*De nieuwe urn vond ik op urnwinkel.nl. Een mooi hartje als teken van liefde, een vlinder voor ons vlinderdochtertje en gedeelte waar wij altijd een kaarsje in kwijt kunnen die wie dagelijks branden.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.